De grote Joseph gaat over wat er allemaal mis kan gaan in het contact tussen mensen en Timmerije symboliseert dat met woorden die verdwenen, woorden die niet gezegd kunnen worden en woorden die nooit gezegd zijn. En natuurlijk gaat het over nog zoveel meer: een liefdevolle moeder-dochterrelatie, verlies, allesverterend verdriet.

Op de laatste pagina vervloek ik Timmerije. En als ik het boek dichtsla, kan ik niets anders doen dan haar prijzen. Ze had me zo bij de kladden, dat de tranen in mijn ogen stonden.

Ja, Timmerije is geslaagd voor de meesterproef. Ook met De grote Joseph heeft ze een prachtig boek afgeleverd.

Marlene Lunter (Literair Bureau) 

In de roman De grote Joseph van Anneloes Timmerije ontmoeten de menselijke geneeskunde en de diergeneeskunde elkaar. De man die Lila op het juiste spoor zet, is namelijk Carines psychiater De Bruijn. De veearts kwam bij hem wegens een blauwe streep op haar voorhoofd die alleen zij kon zien. Ze had erop geboend met Jif en bleekwater, met als enige resultaten dat de huid kapot ging.
Zondewaan, is de diagnose van De Bruijn. En Carine blijkt ook dwangmatig gedrag te vertonen.

De enige man die zou kunnen vertellen welk trauma Carine heeft opgelopen – oom Joseph – is ook een medisch interessant geval. Sinds hij een keer ineen is gezakt op zijn akker, lijdt de beer van een vent aan een bijzondere vorm van afasie. Hij spreekt een taal die niemand verstaat.
Lila ontrafelt beetje bij beetje het mysterie van haar moeder, die niet eens Carine blijkt te heten. Timmerije beschrijft dat in fraaie, trefzekere zinnen en prikkelt de nieuwsgierigheid van de lezer door steeds maar kleine beetjes informatie los te laten. Dat de ontknoping van deze fijne, trage speurtocht nogal abrupt komt, is een kleine teleurstelling. Desalniettemin is De grote Joseph een erg genietbaar boek voor iedereen die van spanning en mooie taal houdt. En in het bijzonder voor artsen en dierenliefhebbers. LdK (Medisch Contact) 

Vanaf vandaag is mijn nieuwe site in de lucht. 

De grote Joseph van Anneloes Timmerije is een hartstochtelijk pleidooi voor een zorgvuldig gebruik van de taal. De 25-jarige Lila Becks is tweetalig opgegroeid bij een Franse moeder, die als veearts in Nederland terechtkwam, en een Nederlandse vader. Van haar oom in het Franse dorpje waar ze met vakantie was, leerde de kleine Lia dat ze geen talen door elkaar moest husselen. Ze moest kiezen.